Allariz celebra un Festival Internacional de Xardíns

Reportaxe pubicada na edición galega de El País

CRISTINA HUETE - Ourense - 04/06/2011 En Allariz estala unha primavera milimetrada de flores con mensaxe que se vai facendo maior a cada paso das estacións, pero que non morre. O Festival Internacional de Xardíns, que por segundo ano consecutivo celebra esta vila ourensá, é nesta ocasión unha alegoría da moda que o municipio reivindica. 12.500 metros cadrados de cores vexetais, pedra e auga en torno á auga do Arnoia -a súa contaminación deu orixe á revolta veciñal que levou ao Bloque á alcaldía- que deu vida a maiorías absolutas encadeadas do BNG desde hai 22 anos.

12.500 metros cadrados de xardín que fala, enxalzándoo ou cuestionándoo, da industria da moda e que se suman aos outros 26.000 metros cadrados adquiridos polo Concello nas marxes do río coa intención de santificarlo e impedir a urbanización da súa contorna.

Allariz, o seu Goberno local, rende culto a este deus fluvial con máis auga na súa contorna de auga recuperada. Con auga que move muíños e con auga que moven norias de sangue. Isto é, norias tiradas polo empregado municipal que menos horas traballa de España: das 19 ás 21,30. E, para iso, só exerce o seu encomenda cando a sombra aplaca as calores. "O tío é un vago", precisa entre risas o concelleiro de Medio Ambiente, Bernardo Varela. O empregado -"en realidade persoal laboral do Concello"- atende por Samir e é un asno zamorano-leonés que alterna cos cabalos do hipódromo durante o inverno. Desde o pasado 15 de maio, cando se inaugurou este festival, o seu apática actuación é o espectáculo que veciños e turistas queren ver custe o que custe.

Samir espera sentado a que o sol se oculte. Entón, érguese sen ambición algunha sobre as súas patas e tira da noria que move a auga ata facela chegar a un pequeno acueducto desde onde se distribúe por pequenas canles. A auga non cesa por entre o sete xardíns doutros tantos deseñadores (un austríaco, un italiano, un portugués, un francés, un galego, un madrileño, un serbio e un francés) que compiten este ano polo premio ao mellor xardín internacional sobre a moda.

Samir dá a nota, pero o espectáculo son as flores formando unha boneca, ou unha fashion victim, ou un vestido de cola... que van mudando as cores e ata a forma a medida que avanza o tempo ata o outono, data da súa clausura. Entón, só quedará o xardín gañador ao que en maio seguinte se sumarán os novos competidores por facerse cunha parcela imperecedeira entres as augas do río-emblema allaricense.

"Non é unha actuación da concellaría de Medio Ambiente, senón un proxecto global", puntualiza Varela, "e o que busca, en último termo, é a dinamización da vila". O concurso atraeu o ano pasado, na súa primeira edición, a 40.000 visitantes. Os allaricenses non pagan entrada; os turistas, un euro ou 0,50 os xubilados. Varela botou contas e cre que nesta ocasión as visitas estarán ao redor das 100.000. "Allariz é un proxecto global", insiste o concelleiro para explicar como os visitantes "enchen as cafetarías e os establecementos" e difunden polo mundo o nome da vila.

O sete xardíns que agora florecen rabiosos xunto ao Arnoia son unha selección dos 39 proxectos de toda Europa que se presentaron ao concurso. Xunto a eles, e fóra de concurso, os visitantes -neste caso especialmente os máis pequenos- tópanse na entrada co Xardín de Gulliver, unha recreación dun parterre calquera pero visto a través dunha lupa: bolboretas como árbores, ou un caracol como o sol, obra de paisaxistas brasileiros.

A entrada custa un euro e xa se rexistraron unhas 100.000 persoasDesde maio o Arnoia é un dispendio de cores ao que se van axustando outras cores. Os sábados, a partir do cinco da tarde, as florarías do municipio aproveitan o tirón de visitantes e plantan as súas ofertas nun mercado da flor que "contribúe á dinamización económica" da vila, explica Varela as claves da xestión municipal, que só cultiva maiorías regadas desde o Arnoia polo son constante da auga. Este é, insisten desde o Goberno local, o "principal elemento dinamizador" do festival de xardíns. Unha constante, sobre a constante do río, que sobe e baixa por canles, charcas e fontes.

Os xardíns poden gustar ou non, pero o espectáculo sensorial está garantido. Bernardo Varela presume da iniciativa, "pioneira en Galiza e no Estado" e que agora empezan a copiar outras cidades españolas. O sete xardíns son agora sete primaveras de deseño industrial fronte á beleza fulminante do Arnoia. En breve serán verán e enseguida outono. Para entón, Samir seguirá tirando da nora co seu sangue e Allariz, acumulando visitantes e caixa.

twitter  facebook  meneame  meneame 
[Imprimir]  |  [Enviar e-mail]